รถไฟฟ้ามาหานะเธอ การตลาดบน Social network และละครไทย

เมื่อวานนี้พาภรรยาสุดรัก ไปธุระที่งานหนังสือ(มีบ่อยจนขี้เกียจจำชื่องาน) สุดท้ายก่อนกลับแวะไปดูรถไฟฟ้ามาหานะเธอจนได้

หลังจากที่กระแสบน twitter พูดถึงหนังเรื่องนี้บ่อยเหลือเกิน ในที่สุดก็ตัดสินใจไปดูหนังเรื่องนี้ โดยไม่ได้อ่านริวิว หรือดูหนังตัวอย่างมาก่อน ไม่ได้คาดหวังอะไรมาก ตัวหนังทำออกมาได้ตลาดมาก คือคนดูอยากดูอะไร ก็ทำออกมาอย่างนั้น ไม่ได้หมายความว่าไม่ดี แต่รู้สึกได้ว่าขาดความคิดสร้างสรรค์ไปหน่อย หนังเป็นเรื่องรักกุ๊กกิ้กของคนธรรมดา  ที่พอดูไปแล้วอินง่ายๆเลยว่า นี่กูนี่หว่า ขายความน่ารักจนดูเป็นเอกลักษณ์ของค่ายนี้ไปเสียแล้ว แต่หนังก็ยังเรียกเสียงฮาจากความเปิ่นของตัวเอกในเรื่องได้เรื่อยๆ ถ้าเทียบกับหนังเรื่องก่อนๆของค่ายนี้ ผมให้ 7/10

เรื่องหนึ่งที่ผมคิดว่า  GTH ทำการบ้านมาดี คือการคลาดบน twitter หลายๆครั้งที่ผมรู้สึกรำคาญกับโฆษณาของ GTH บน twitter แต่ครั้งนี้เรียกว่าแตกต่าง การบอกปากต่อปาก เกี่ยวกับหนังเรื่องนี้ ทำให้ผมตัดสินใจไปดู โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย และการที่เปิดช่องทางการตลาดบน twitter แบบนี้ ทำให้ผม “เข้าถึง” ทีมงาน มากกว่ารูปแบบเก่าๆ

ดูหนังจนจบแล้ว กลับมาบ้าน อ่านริวิวบนบล็อกหลายๆที่ เพิ่งรู้ว่าหนังล้อเสตฟาน ผมคงดูละครน้อยไปจริงๆ lol ต้องขอบคุณ http://www.patsonic.com/movie/bangkok-traffic-love-story/